Search
  • Vol Gevoel

De donzige dichtgevlochtenheid van het leven.


Op een zacht schapenvelletje

Wakker geworden

Alsof ik er als kleine baby

Opgelegd was

En nooit meer afgehaald

Zo voelde het toen

Ik na een bijzonder korte nacht

Maar toch goed uitgeslapen

Mijn ogen opende

Terwijl het licht

Door het gordijn

Zich in al haar winterse karakter

Door de stof priemde

Fijn om de zachtheid

Van het leven te voelen

En mijn vingers door

De donzige dichtgevlochtenheid

Van het leven

Van het bestaan

Te laten glijden

Met een traagheid

Die het bestaan deugd doet

Waar het werkelijke leven van houdt

Want als een zaadje

De grond raakt

Neemt het ook zijn/haar tijd

Om zich te ontplooien

Tot de plant

Tot de vruchtdragende plant

In haar volle glorie

Die ze zijn kan

En vruchten wil zij/hij

Dragen en dat ten volle

Net zoals de talenten ooit uitgedeeld

Die als je ze benut

Zich vermenigvuldigen

En elk bijzonder talent

Wacht op water, zon, aarde

Gedragenheid en omarming

Laat de donzige dichtheid

Je gevoeligheid beroeren

Met de aanraking

Van een pasgeborene


Beatrijs 2021

0 views0 comments

Recent Posts

See All